Beleefdheid versie 2.0

Gepubliceerd op 12 april 2019 om 14:17

Even geen wetenschappelijke feiten maar gewoon realiteit. Herken je het? Je hebt interesse in een artikel op marktplaats en vraagt beleefd of het nog beschikbaar is omdat je het graag wilt kopen. Hoe vaak is het een vriendelijk gesprek en heb je gewoon een leuk contact gehad?

Meestal is het een kort antwoord en vaak zelfs heel erg onbeleefd.

Soms zelfs aanvallend als het gesprek niet gaat zoals de ander wil omdat het naar wat lijkt teveel moeite kost om met fatsoen te reageren.

Het openen van een gesprek begint met Beste of Hallo, gevolgd door een naam, waarop je vervolgens in een fatsoenlijk Nederlandse zin je vraag stelt en dan afsluit met vriendelijke groeten of ik hoor graag van u.

Als ik mezelf netjes heb voorgesteld en mijn vraag heb gesteld vind ik het fijn als ik een antwoord terug krijg wat meer dan 2 woorden bevat.

Als je moeite steekt in een gesprek en je krijgt als antwoord alleen “ja” in plaats van “beste….het artikel in nog beschikbaar en ik ga akkoord met uw bod, vriendelijke groet….” Dan zakt de moed mij in de schoenen en denk ik waar zijn onze fatsoensnormen gebleven.

Heb je zelf wel eens goed gekeken naar je communicatie.

Wat voor reactie heb jij op mensen en hoe reageren zij op jou?

Ben jij altijd beleefd of ben je vaak kortaf.

Hetzelfde zie je op sociaal media, reacties van mensen die helemaal niks te maken hebben met het bericht en alleen maar negatief commentaar geven.

Geen rekening houdend met wat hun reactie zou kunnen doen met de mens achter het bericht.

Het is lekker makkelijk, je ziet de persoon achter het bericht niet dus je ziet de pijn van die persoon ook niet, er zit geen consequentie aan je gedrag.

Je roept dus gewoon iets en gaat weer door met je leven.

Waar komt dit gedrag vandaan, waarom gaan sommige mensen zo met elkaar om?

Zelf ben ik opgegroeid in een dorp waar iedereen gedag tegen elkaar zegt, nu woon ik in de stad en moet erg wennen aan het feit dat mensen elkaar niet aankijken, geen woord met elkaar wisselen en erg kortaf zijn.

Een “mag ik er even langs” is een duw in je rug zonder woorden.

Als je het me gewoon vraagt, mag je er van mij altijd langs.

Zo vriendelijk ben ik wel.

D.Brouwers

 


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.